an Offering

Bu eser, mit ile vizyonun kesiştiği tekinsiz bir ritüel sahnesini ortaya koyar Boynuzlu kadın, insan ile ilahi olan, doğa ile doğaüstü arasındaki sınırda konumlanan arketipsel bir figür olarak belirir. Siyah bir erkek tarafından ona sunulan domuz ise yalnızca bir kurban değil; teslimiyetin, değiş tokuşun ve görünmeyen güçlerle kurulan ilişkinin taşıyıcısıdır. Deniz, bu ritüelin yalnızca mekânı değil, aynı zamanda anlamını da belirler. Karaya ait düzenin dışında, sabitliğin yerini belirsizliğe bıraktığı bu eşikte, su bir sınır olmaktan çıkar ve başka bir varoluş alanına dönüşür. Kurbanın kime, neden ve hangi karşılıkla sunulduğu belirsiz kalır. Sanatçının kişisel vizyonundan doğan eser, izleyiciye açıklanmış bir mit sunmak yerine, henüz dile dönüşmemiş bir dünyanın izlerini bırakır. Burada ritüel, inanç ile korku; teslimiyet ile güç arasında asılı kalır.